Βιβλία από τις Εκδόσεις Πνοή

Με αφορμή τα τέσσερα χρόνια λειτουργίας των Εκδόσεων Πνοή σας παραθέτω τη λίστα με τα βιβλία που ξεχώρισα

1. Ελευθερία Χαλόφτη Προς την Ελευθερία

https://odromostouvivliou.blogspot.com/2019/04/blog-post.html

2. Σωτήρης Μπουγιούκας Η αδράνεια

https://odromostouvivliou.blogspot.com/2020/02/blog-post_12.html

3. Κάκια Ξύδη Φυσάει

https://odromostouvivliou.blogspot.com/2019/09/blog-post_20.html

4. Τόλης Αναγνωστόπουλος Βαθύ ρήγμα

https://odromostouvivliou.blogspot.com/2019/07/blog-post_30.html

5. Ανδρέας Πασσάς Κακή σπορά

https://odromostouvivliou.blogspot.com/2018/11/blog-post_24.html 

6. Σπύρος Σμύρνης Ανθρώπων σκιές

https://odromostouvivliou.blogspot.com/2020/02/blog-post.html 

7. Γιάννης Κυζιρόπουλος Στη γη της αιώνιας θλίψης

https://odromostouvivliou.blogspot.com/2020/02/blog-post_10.html

8. Κωνσταντίνος Μαρούγκας Ατελή Αγάλματα

https://odromostouvivliou.blogspot.com/2019/08/blog-post.html

9. Βαγγέλης Μαργιωρής Το σπίτι με την κόκκινη πόρτα

https://odromostouvivliou.blogspot.com/2019/11/blog-post_15.html

10. Πάνος Αντωνόπουλος Με το ίδιο βλέμμα

https://odromostouvivliou.blogspot.com/2019/11/blog-post_27.html

11. Άγγελος Καλαμούτσος Ρόδα είναι

https://odromostouvivliou.blogspot.com/2019/09/blog-post.html

12. Έλενα Πιπερίδου Οι μέρες της πεταλούδας

https://odromostouvivliou.blogspot.com/2019/11/blog-post_18.html

13. Εύη Δουργούτη Ο χορός της φωτιάς

https://odromostouvivliou.blogspot.com/2018/10/blog-post_20.html

Άγγελος Μανουσόπουλος Στην πόλη των ξένων Εκδόσεις Bell

Θέμα του βιβλίου είναι το μεταναστευτικό. Ένα ζήτημα που μας απασχολεί ιδιαίτερα στην Ελλάδα καθώς καθημερινά στο τόπο μας γίνεται μεγάλη εισροή μεταναστών.

Η Ξενιάδα είναι μία πόλη που είναι πόλος έλξης για τους μετανάστες που φεύγουν με άσχημο τρόπο από την πατρίδα τους και αναζητούν μία καλύτερη τύχη σ’ ένα νέο περιβάλλον. Σε αυτό τον τόπο γνωρίζουμε τον Αλέξανδρο που είναι αστυνομικός της Δίωξης Παράνομης Μετανάστευσης. Μετά το διαζύγιο του μετατέθηκε στην περιοχή. Η Μαριάννα είναι δικηγόρος και μέλος της μη κυβερνητικής οργάνωσης «Χείρα βοήθειας» που προσφέρει σημαντική βοήθεια στους μετανάστες. Τέλος, είναι και η Ζαχρά μία χαροκαμένη μάνα που έχασε τον άντρα και τα παιδιά της στην πατρίδα της. Αποφασίζει να αναζητήσει τον χαμένο της γιο τον μόνο επιζών από αυτή την οικογενειακή τραγωδία.

Τα τρία πρόσωπα της ιστορίας θα συνδεθούν με έναν ιδιαίτερο τρόπο και θα αναδυθούν στην επιφάνεια πολλές αλήθειες. Ο συγγραφέας ασχολήθηκε μ’ ένα πολύ ευαίσθητο και δύσκολο θέμα. Παρουσιάζει με εξαιρετικό τρόπο τον ρατσισμό που υπάρχει απέναντι στον ξένο που έρχεται σε μία χώρα. Έχει δημιουργήσει ολοκληρωμένους λογοτεχνικούς χαρακτήρες με βάθος και ουσία. Η ιστορία κυλάει γρήγορα χωρίς να κουράζει και η γλώσσα του έργου είναι άμεση. Η ουσία του βιβλίου είναι ότι περνάει πολλά μηνύματα και αν πέσει στα χέρια του κατάλληλου αναγνώστη θα είναι τροφή για περαιτέρω σκέψη.

Αναζητήστε το και καλή ανάγνωση.

Σωτήρης Μπουγιούκας Η αδράνεια

Ο Χάρης είναι ένας άντρας στην ηλικία των 30 που μετά τον χωρισμό από την κοπέλα του αρχίζει να παραιτείται από την ζωή. Δεν έχει όρεξη να βγει και να συναντήσει κόσμο. Προτιμάει να μένει στο σπίτι και να διαβάζει. Η απομόνωση τον κάνει να σκέφτεται περισσότερο και να βρίσκει συνέχεια εμπόδια Στον επαγγελματικό τομέα είναι σε μία δουλειά που δεν του αρέσει και παραμένει εκεί μόνο για βιοποριστικούς λόγους. Τα συναισθήματα που βιώνει σε καθημερινή βάση είναι η θλίψη, ο πόνος και η απογοήτευση.

Η απάθεια στην οποία έχει περιέλθει τον έχει οδηγήσει να σκέφτεται τον θάνατο ως την μόνη λύση σωτηρίας του. Στην κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο ήρωας του βιβλίου θα μπορούσαμε να πούμε ότι περνάει μία μορφή κατάθλιψης. Σε αυτή την φάση ο άνθρωπος όλα τα βρίσκει δύσκολα από τις πιο απλές καθημερινές ανάγκες μέχρι και τα πιο απαιτητικά πράγματα που καλείται να εκπληρώσει. Η αίσθηση που έχει κάθε καταθλιπτικό άτομο είναι ότι δεν έχει κίνητρο και στόχους για το μέλλον. Το ιδανικό σε αυτές τις περιπτώσεις είναι το άτομο να μιλήσει σ’ ένα ψυχολόγο για να βγει από το ψυχολογικό τέλμα που έχει οδηγηθεί.

Σαν αναγνώστης με άγγιξε η ιστορία του Χάρη καθώς εντόπισα τον εαυτό μου σε πολλές σκέψεις του. Είναι πολύ εύκολο κάποιος να βρεθεί σε ψυχολογική αδράνεια αν δεν ζει τα αρνητικά συναισθήματα του . Οι παράγοντες που μπορούν να οδηγήσουν σε αυτή την κατάσταση είναι πολλοί αλλά αυτό που μετράει είναι ο άνθρωπος που το ζει να μην τον καταπιεί το πρόβλημα αλλά να καταφέρει να βρει την λύση μέσα στον ωκεανό της άρνησης και της αυτομαστίγωσης στην οποία έχει βρεθεί.

Μία εξαιρετική νουβέλα που ασχολείται μ’ ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα της εποχής μας, την κατάθλιψη. Ο συγγραφέας δημιούργησε ένα άρτιο ανάγνωσμα που στόχο έχει να μας βάλει να σκεφτούμε και να προβληματιστούμε.

Αναζητήστε το και καλή ανάγνωση.

Γιάννης Κυζιρόπουλος Στη γη της αιώνιας θλίψης Εκδόσεις Πνοή

Ο λιμός έχει χτυπήσει την Αθήνα με αποτέλεσμα οι αναίτιοι θάνατοι κάθε μέρα να αυξάνονται με ανησυχητικό βαθμό και τα εφόδια των τροφίμων να περιορίζονται στο ελάχιστο. Σε μία προσπάθεια να βρουν τροφή ο Ιάσωνας και οι φίλοι του γίνονται μάρτυρες μίας ενέδρας που τους στήνουν και βγαίνει αλώβητος μόνο αυτός. Το γεγονός τον κινητοποιεί για να βρει τους ενόχους και στο δρόμο του εμφανίζονται δύο πρόσωπα ο Παύλος και η Μαριάννα που θα λειτουργήσουν καταλυτικά.

Ο ήρωας του βιβλίου είναι ένα άντρας στην ηλικία των 25 ετών που έζησε άσχημα παιδικά χρόνια πράγμα που τον επηρέασε στις μετέπειτα σχέσεις του. Η μισανθρωπία που τον διακρίνει πηγάζει από τον εκφυλισμό του ανθρώπινου είδους. Θεωρεί ότι πια επικρατεί η υποκρισία, ο φασισμός και ο ρατσισμός. Στο βωμό του χρήματος έχουν ξεπουληθεί οι αξίες και τα πιστεύω.

Ο Παύλος από την άλλη πλευρά είναι το ακριβώς αντίθετο. Λειτουργεί περισσότερο με την λογική και είναι υλιστής. Η Μαριάννα εμφανίζεται στην ζωή του Ιάσωνα και τα αισθήματα κατωτερότητας που τον διακρίνουν στον ερωτικό κομμάτι καταφέρνει να του τα κάμψει. Κοινό τους στοιχείο είναι το άσχημο παρελθόν που τους άφησε ανοιχτές πληγές. Την τρυφερότητα και την αγάπη που στερήθηκαν καταφέρνουν να την αναπληρώσουν.

‘Ένα βιβλίο που καταπιάνεται με την κατάρρευση των αξιών που επικρατεί σε μία κοινωνία που έχει χάσει την ταυτότητα της και κάθε μέρα γίνεται πιο απρόσωπη και σκληρή. Ο Ιάσωνας και η Μαριάννα είναι δυο πρόσωπα που προσπαθούν να μην ενσωματωθούν στο γενικό χάος και να διατηρήσουν τον ρομαντισμό και τα αγνά αισθήματα που πια είναι σε έλλειψη.

Μου άρεσε πολύ ο τρόπος με τον οποίο έχτισε ο συγγραφέας τον ψυχισμό του ήρωα του. Επίσης στις ερωτικές σκηνές δεν υπάρχει το χυδαίο και το φθηνό. Είναι ένα ανάγνωσμα που κυλάει γρήγορα καθώς έχει τις ανατροπές και τα στοιχεία που μπορούν να κρατήσουν το ενδιαφέρον του αναγνώστη.

Ένα γλυκόπικρο μυθιστόρημα με θέμα τις διαπροσωπικές σχέσεις και τον έρωτα. Κλείνω μ’ ένα αγαπημένο μου απόσπασμα « Παρατηρούσα την  υποκρισία μας, την ευκολία να κρίνουμε δίχως να μπαίνουμε στη θέση των άλλων, να πληγώνουμε, να είμαστε ομοφοβικοί, να μεταμορφωνόμαστε σε φασίστες, να περηφανευόμαστε ως ρατσιστές».

Αναζητήστε το και καλή ανάγνωση.

Σπύρος Σμυρνής Ανθρώπων σκιές Εκδόσεις Πνοή

Στο βιβλίο ξετυλίγονται καθημερινές ιστορίες ανθρώπων που τυχαίνει να τους προσπερνάμε στο δρόμο, να είναι συνεπιβάτες μας στο μετρό, στο λεωφορείο ή και κάποιο κοντινό μας πρόσωπο. Κοινό τους στοιχείο είναι ο τρόπος που αντιμετωπίζουν τη ζωή. Άλλοι το παλεύουν να ξεφύγουν από την μιζέρια και να δημιουργήσουν ένα καλύτερο αύριο και άλλοι δυσκολεύονται να βγουν στην επιφάνεια.

Κάθε ιστορία μας βάζει να αναλογιστούμε τις άμεσες αποφυγές που χρησιμοποιεί το πρόσωπο για να μην έρθει σε επαφή με τα συναισθήματα του και την αλήθεια. Ξεχώρισα το διήγημα «Υπό την επήρεια» που παρακολουθούμε την ιστορία του Πέτρου, ενός άντρα που έχει γίνει αλκοολικός για να καλύψει τον πόνο του. Η αφορμή όμως που τον οδήγησε στο ποτό καλείται να την ανακαλύψει μόνος. Όσο κάνει ανασκόπηση στο παρελθόν σε συνδυασμό με αντικείμενα που βρίσκει καταφέρνει να τον ξεμπλοκάρει από τα σκοτάδια του. Έχει το σθένος να βγει στο φως και να ζήσει.

Σε αντίθεση με την ιστορία  «Μία ανάσα κάτω απ’ το νερό» που η Κατερίνα και ο Σπύρος είναι δυο αυτοκαταστροφικά πλάσματα. Αγαπιούνται με περίεργο τρόπο και δείχνουν ο ένας στον άλλον ενδιαφέρον με άγριο σεξ. Στη δουλειά τους έχουν βαλτώσει και δεν είναι ικανοποιημένοι. Όλο αυτό το κενό που ζουν μεγαλώνει σε σημείο να βρίσκουν την παραίτηση ως τον μόνο τρόπο για να αποσυνδεθούν από το χάος που βιώνουν.

Σαν αναγνώστης μου άρεσε το ψυχολογικό υπόβαθρο που δημιούργησε ο συγγραφέας για κάθε χαρακτήρα του. Η γλώσσα που χρησιμοποιεί στα κείμενα όπως και οι περιγραφές του είναι σκληρές. Θα σταθώ επίσης στο εξώφυλλο του βιβλίου που βλέπουμε ένα πρόσωπο να κάθεται σ’ ένα εγκαταλελειμμένο κτίριο. Έτσι νομίζω είναι και η ψυχή του καθενός μας όταν ζει δύσκολες καταστάσεις ή βρίσκεται σε άσχημη ψυχολογική κατάσταση. Επικρατεί μία εσωτερική παραίτηση.

Ένα εξαιρετικό βιβλίο για αναγνώστες που ψάχνουν περισσότερο να γνωρίσουν τον άλλον και δεν μένουν στην επιφάνεια που πάντα είναι επιδερμική και χωρίς πολύ ουσία.

Αναζητήστε το και καλή ανάγνωση.

Όλα όσα γνωρίζω στ' αλήθεια Θέατρο Αλκμήνη

Χθες παρακολούθησα την παράσταση σ’ ένα κατάμεστο θέατρο. Ο θεατής έρχεται αντιμέτωπος με μία οικογένεια που ο καθένας θα βρει στοιχεία από τον ίδιο αλλά και από τα κοντινά του πρόσωπα.

Η μητέρα ( Fran) είναι η γυναίκα που κρατάει τις ισορροπίες στο σπίτι και ότι κι αν γίνεται είναι ο τελικός κριτής. Ακόμα και όταν τα παιδιά της έχουν ενηλικιωθεί συνεχίζει να επεμβαίνει για να αλλάξει τις καταστάσεις. Πίσω από τον ατσάλινο χαρακτήρα της κρύβεται μία ζωή που δεν έχει ζήσει και με τις συνεχείς προβολές που κάνει στους δικούς της προσπαθεί να περάσει αυτά που στερήθηκε η ίδια.

Ο πατέρας (Bob) είναι το ακριβώς αντίθετο από την γυναίκα του. Είναι ένας άνθρωπος ήρεμος και συνεσταλμένος που έχοντας ως γνώμονα τις αξίες του πορεύεται. Βέβαια η συνεχής προσκόλληση στα θέλω του κάποιες φορές φέρνουν τις συγκρούσεις.

Τα παιδιά της οικογένειας είναι η Pip, η Rosie, ο Ben και ο Mark. Θα σταθώ ιδιαίτερα στον χαρακτήρα του Mark καθώς είναι ένα παιδί που είχε εγκλωβιστεί σε μία συμβατική σχέση για να ικανοποιήσει τα κοινωνικά και οικογενειακά πρότυπα και όταν αποφάσισε να μιλήσει για τα θέλω του βρήκε εμπόδια. Το εσωτερικό μαρτύριο που ζει ο ήρωας σε συνδυασμό με τα σκληρά λόγια των γονιών του με συγκίνησε πολύ.

Η ζωή δεν είναι μόνο άσπρο- μαύρο αλλά αποτελείται και από άλλες αποχρώσεις που πρέπει να τις αγκαλιάσουμε και να μην εθελοτυφλούμε. Οι προσδοκίες και τα θέλω των γονιών πολλές φορές είναι ενάντια στα πιστεύω των παιδιών και εκεί δημιουργείται ένα χάσμα. Αυτό συμβαίνει γιατί για χρόνια έχει περάσει στο υποσυνείδητο και στην συνείδηση ότι οι γονείς είναι προέκταση των παιδιών. Όμως η αλήθεια είναι ότι ο καθένας είναι μία ξεχωριστή προσωπικότητα και δεν χρειάζεται να κάνει αυτά που επιβάλλει η οικογένεια και η κοινωνία. Δεν χρειάζεται κανένα παιδί να ζήσει την ζωή των γονιών του αλλά την δική του. Η συνεχής παρέμβαση στη ζωή των παιδιών δημιουργεί εξαρτημένες και ευνουχίστικες προσωπικότητες που οδηγούνται σε τέλμα σε κάποια φάση της ζωής τους.

Μια εκπληκτική παράσταση με ωραίες ερμηνείες, σκηνοθεσία και εξαιρετική κινησιολογία των ηθοποιών. Οι μονόλογοι του κάθε χαρακτήρα συντέλεσαν στο να δημιουργήσει ο θεατής μία ολοκληρωμένη γνώμη για την προσωπικότητα και τους ψυχολογικούς ελιγμούς που χρησιμοποιεί ο καθένας ξεχωριστά για να βγει από το αδιέξοδο.

Εύχομαι να προστεθούν κι άλλες παραστάσεις και να το δει ο κόσμος που δεν πρόλαβε. Αξίζει γιατί είναι ένα έργο που μιλάει για τον καθένα μας.

Καλή θέαση

Κωνσταντίνος Μαρούγκας Ασυνήθιστα Μύρτιλλα Εκδόσεις Φυλάτος

Το μύρτιλο ανήκει στην οικογένεια των εσπεριδοειδών και ο καρπός του έχει μία γλυκόξινη γεύση. Έχοντας ως οδηγό την φαντασία μας μεταφερόμαστε νοητά στο λογοτεχνικό κήπο του συγγραφέα και εκεί αντικρίζουμε 30 ξεχωριστά μύρτιλλα που το καθένα κρύβει την μαγεία του.

Κάποιες ιστορίες με συγκίνησαν πολύ για τα όμορφα συναισθήματα που σε καλούν να βιώσεις. Μία από αυτές είναι και η ιστορία του Χάρη, ενός μεσήλικα κλόουν, που οι δυνάμεις του πια έχουν στερέψει και δεν μπορεί να αντεπεξέλθει στις απαιτήσεις της δουλειάς του. Όσο μακιγιάζ κι αν βάλει στο πρόσωπο για να καλύψει τις ατέλειες των χρόνων που πέρασαν τα σημάδια εσωτερικά και εξωτερικά είναι εκεί και τον ακολουθούν. Θα μπορούσαμε έχοντας ως βάση αυτό το διήγημα να δούμε και για το πώς εμείς στην καθημερινότητα μας καλύπτουμε τον πόνο και τα αρνητικά συναισθήματα που βιώνουμε με προβαρισμένη και προσποιητή χαρά.

Ευφυέστατη ήταν και η ιστορία του ανθρώπου που ζούσε σ’ ένα δωμάτιο γεμάτο καθρέφτες. Η συνεχής έκθεση μπροστά στο είδωλο του από διαφορετική εστίαση και γωνία παρατήρησης του δείχνει την πορεία από την παιδική μέχρι την ενήλικη ζωή του. Η αθωότητα και η παιδικότητα των πρώτων χρόνων πόσο γρήγορα άλλαξε στην πορεία με την ωμή πραγματικότητα που έχει λιγότερο συναισθηματισμό και περισσότερο πόνο.

Το βιβλίο του Κωνσταντίνου είναι ιδιαίτερο γιατί πίσω από τις ιστορίες του κρύβονται πολλά δυνατά και ουσιαστικά μηνύματα που καλείται ο αναγνώστης να τα ξεκλειδώσει και να γίνει μέτοχος της αθωότητας, του πόνου, της απώλειας και της έκθεσης του εαυτού μας σε μη διαχειρίσιμα συναισθήματα που αρνούμαστε να τα ζήσουμε για να μην πονέσουμε.

 Ένα ξεχωριστό ανάγνωσμα που απευθύνεται σε απαιτητικούς αναγνώστες που δεν ψάχνουν το εύκολο και το γρήγορο να διαβάσουν αλλά που θέλουν να εντρυφήσουν περισσότερο στα μύχια της ψυχής τους.

Αναζητήστε το και καλή ανάγνωση.

Πάνος Αντωνόπουλος Με το ίδιο βλέμμα Εκδόσεις Πνοή

Κεντρικό πρόσωπο της ιστορίας είναι η Χριστίνα. Μία γυναίκα που από τα πρώτα χρόνια της ζωής της έχει ζήσει άσχημες καταστάσεις όπως το θάνατο και την απουσία τρυφερότητας από το στενό της περιβάλλον. Ο πατέρας της απών στις αγωνίες της. Μέχρι που η μοίρα την οδηγεί στην Αθήνα εκεί που θα γνωρίσει τον Γιώργο. Ο έρωτας τους είναι τόσο δυνατός και ισχυρός όπου τα εμπόδια που υπάρχουν καταφέρνουν να τα ξεπεράσουν. Το εισιτήριο που θα αλλάξει τη ζωή τους γράφει πάνω τον προορισμό Παρίσι. Τα χρόνια παραμονής τους στο γαλλικό έδαφος κατά την περίοδο της δικτατορίας θα τους καθορίσουν σημαντικά.

Το πρώτο βιβλίο του κύριου Αντωνόπουλου είναι ένα κράμα κοινωνικού μυθιστορήματος με στοιχεία ρομαντικής λογοτεχνίας. Με τη μεστή γραφή του και τις ωραίες περιγραφές δημιουργεί ένα ανάγνωσμα που δεν γίνεται καθόλου κουραστικό στον αναγνώστη με περιττές λεπτομέρειες και δακρύβρεχτους συναισθηματισμούς.

Πολύ ενδιαφέρον πέρα από την κεντρική ιστορία είναι η παράλληλη αφήγηση ενός προσώπου που είναι ο παρατηρητής του σήμερα. Τα βιώματα της Χριστίνας του δίνουν το έναυσμα να μιλήσει και για τη δική του ζωή.

Ένα καλογραμμένο ανάγνωσμα που όπως είδα στο εξώφυλλο του βιβλίου βασίζεται σε αληθινή ιστορία. Το θετικό είναι ότι δεν κατάντησε ένα κουραστικό μελό με μη ρεαλιστική απεικόνιση της πραγματικότητας.

Ο συγγραφέας ως πρώτο δείγμα γραφής έδωσε στο αναγνωστικό κοινό ένα αξιοπρεπέστατο βιβλίο που θα αγαπηθεί για την απλότητα και την αμεσότητα του.

Αναζητήστε το και καλή ανάγνωση

Έλενα Πιπερίδου Οι μέρες της πεταλούδας Εκδόσεις Πνοή

Τα δυο βασικά πρόσωπα της ιστορίας μας είναι η Κατερίνα και ο Παναγιώτης. Θα τους παρομοίαζα σαν δυο φυλακισμένες πεταλούδες που ψάχνουν τρόπο να βρουν την σωτηρία τους.

Η Κατερίνα ζει υπό το καθεστώς της βίας και ταπείνωσης εξαιτίας του συζύγου της. Ονειρεύεται να ξεφύγει από τα δεσμά του και όταν το αποφασίζει να αλλάξει τη ζωή της βρίσκει πάλι εμπόδια στη διαδρομή.

Από την άλλη πλευρά ο Παναγιώτης είναι ένα νεαρό αγόρι με σύνδρομο Down. Όλα τα χρόνια του βίου του έχει δεχτεί τα αρνητικά σχόλια των κατοίκων του χωριού που ζει μαζί με τον άξεστο και βάναυσο πατέρα του.

Το κοινό σημείο των δυο προσώπων είναι ότι προέρχονται από ένα εχθρικό και καταπιεστικό περιβάλλον που οι προσβολές και ο αρνητισμός που δέχονται τους έχουν κόψει τα φτερά.

Η κυρία Πιπερίδου θίγει ένα ευαίσθητο θέμα που μας αφορά όλους. Τα παιδιά με σύνδρομο Down που αν και διαφορετικά όπως θέλουμε να λέμε αξίζουν την αγάπη και την υποστήριξη μας.

Δυο λέξεις περικλείουν το νόημα αυτού του αναγνώσματος ΑΠΟΔΟΧΗ και ΕΝΤΑΞΗ. Σε αποδέχομαι γι’ αυτό που είσαι και σε κάνω μέρος της ζωής μου όχι μόνο σε προσωπικό επίπεδο αλλά και σε κοινωνικό.

Μου άρεσε η ιστορία που δεν ξέφυγε σε ακραίους συναισθηματισμούς και παρουσίασε τα γεγονότα και από τη θετική αλλά και την αρνητική πλευρά των πραγμάτων. Το τέλος είναι γλυκόπικρο καθώς όπως και στη ζωή η χαρά και η λύπη εναρμονίζονται με τέτοιο τρόπο ώστε να υπάρχει ισορροπία.

Το πρώτο δείγμα γραφής της συγγραφέως είναι εξαιρετικό και εύχομαι στο μέλλον να μας χαρίσει και άλλες ωραίες ιστορίες γεμάτες ανθρωπιά που κρύβουν μέσα τους βαθιά κοινωνικά θέματα που χρήζουν συζήτηση για ένα καλύτερο μέλλον χωρίς διακρίσεις.

Καλή ανάγνωση

Βαγγέλης Μαργιωρής Το σπίτι με την κόκκινη πόρτα Εκδόσεις Πνοή

Κεντρικό πρόσωπα της ιστορίας είναι ο κύριος Αδαμόπουλος. Ένας αρκετά ιδιόρρυθμος χαρακτήρας που δεν έχει καλή σχέση με τον κοινωνικό περίγυρο και το μόνο πρόσωπο στο οποίο έχει εμπιστοσύνη είναι ο καλός του φίλος Κώστας. Η σχέση του με το αντίθετο φύλο είναι χλιαρή έως και ανύπαρκτη. Εργάζεται σε μία εταιρεία που προτιμάει να έχει τυπικές σχέσεις με τους συναδέλφους του χωρίς πολλές οικειότητες. Στο καταφύγιο που βρίσκει την ησυχία και την θαλπωρή είναι το σπίτι του που έχει μυρωδιά βανίλιας και μία μεγάλη συλλογή με δίσκους κλασσικής μουσικής.

Ο συγγραφέας δημιούργησε έναν άρτιο λογοτεχνικό χαρακτήρα και μας παραθέτει σε συνεχείς αναδρομές στιγμές από τη παιδική και την ενήλικη ζωή του. Τα βιώματα από την τρυφερή ηλικία που έζησε ήταν καθοριστικά γι’ αυτό που εξελίχθηκε στην πορεία. Ο κύριος Αδαμόπουλος και ο Κώστας είναι δυο πρόσωπα που κινούνται παράλληλα σε σχέση με μία σειρά ανεξιχνίαστων δολοφονιών που καλείται να εξιχνιάσει ο επιθεωρητής Χαριτάκος.

‘Ένα θέμα που παρουσιάζει με ευαισθησία είναι η περιθωριοποίηση ατόμων που ζουν με ψυχικά προβλήματα. Όπως επίσης και η μοναξιά που υπάρχει στις διαπροσωπικές σχέσεις.

Ένα άρτιο αστυνομικό μυθιστόρημα που με στοχευμένη ανάλυση των γεγονότων και  χωρίς περιττές λεπτομέρειες καταφέρνει να σε κάνει κοινωνό αυτής της ιδιαίτερης ιστορίας που διαβάζεται απνευστί.

Είναι το πρώτο βιβλίο που διαβάζω από τον κύριο Μαργιωρή και δηλώνω εντυπωσιασμένος από τη γραφή του.

Αναζητήστε το και καλή ανάγνωση

Ερρίκος Ίψεν Ένας εχθρός του λαού Εκδόσεις Δωδώνη

Πρωταγωνιστής της ιστορίας είναι ο Τόμας Στόκμαν. Ένας ευυπόληπτος και υπεύθυνος γιατρός. Έχει αναλάβει την λουτρόπολη της περιοχής του. Στην ερεύνα όμως που διεξάγει ανακαλύπτει ότι τα ιαματικά νερά που προσφεύγουν πολλοί τουρίστες είναι μολυσμένα και άκρως επικίνδυνα για τη πορεία της υγείας των συνανθρώπων του.

Έτσι αποφασίζει να συντάξει μία επιστολή για να ενημερώσει τους συμπολίτες του όμως βρίσκει πολλά εμπόδια στο δρόμο της αλήθειας που έχει αποφασίσει να διανύσει. Πολέμιος του είναι ο δήμαρχος που τυγχάνει να είναι και ο αδελφός του. Επίσης αρνείται και ο εκδότης να προχωρήσει στη δημοσίευση ενός τέτοιου άρθρου που θα πλήξει την εικόνα και την οικονομία της περιοχής.

Ο γιατρός στη συνέχεια παίρνει το θάρρος να μιλήσει ανοιχτά στο κόσμο για το ζήτημα. Ακόμα όμως και εκεί βλέπει ότι οι άνθρωποι αρνούνται να τον ακούσουν και αποφασίζουν να κινηθούν με τη γνώμη της πλειοψηφίας.

Ο Ίψεν  κρίνει την πλειονότητα του λαού που έχει «νεκρωθεί» πολιτικά και κοινωνικά. Οι άνθρωποι έχουν χάσει το αίσθημα της κοινωνικής ευθύνης και δρουν άβουλα και κάποιες φορές ζημιογόνα για την πορεία της ζωής τους.

Ένα έργο βαθύτατα αληθινό που μιλάει για τον ακρωτηριασμό της δημοκρατίας και την εξέλιξη του φασισμού.

Καλή ανάγνωση