Όλα όσα γνωρίζω στ' αλήθεια Θέατρο Αλκμήνη

Χθες παρακολούθησα την παράσταση σ’ ένα κατάμεστο θέατρο. Ο θεατής έρχεται αντιμέτωπος με μία οικογένεια που ο καθένας θα βρει στοιχεία από τον ίδιο αλλά και από τα κοντινά του πρόσωπα.

Η μητέρα ( Fran) είναι η γυναίκα που κρατάει τις ισορροπίες στο σπίτι και ότι κι αν γίνεται είναι ο τελικός κριτής. Ακόμα και όταν τα παιδιά της έχουν ενηλικιωθεί συνεχίζει να επεμβαίνει για να αλλάξει τις καταστάσεις. Πίσω από τον ατσάλινο χαρακτήρα της κρύβεται μία ζωή που δεν έχει ζήσει και με τις συνεχείς προβολές που κάνει στους δικούς της προσπαθεί να περάσει αυτά που στερήθηκε η ίδια.

Ο πατέρας (Bob) είναι το ακριβώς αντίθετο από την γυναίκα του. Είναι ένας άνθρωπος ήρεμος και συνεσταλμένος που έχοντας ως γνώμονα τις αξίες του πορεύεται. Βέβαια η συνεχής προσκόλληση στα θέλω του κάποιες φορές φέρνουν τις συγκρούσεις.

Τα παιδιά της οικογένειας είναι η Pip, η Rosie, ο Ben και ο Mark. Θα σταθώ ιδιαίτερα στον χαρακτήρα του Mark καθώς είναι ένα παιδί που είχε εγκλωβιστεί σε μία συμβατική σχέση για να ικανοποιήσει τα κοινωνικά και οικογενειακά πρότυπα και όταν αποφάσισε να μιλήσει για τα θέλω του βρήκε εμπόδια. Το εσωτερικό μαρτύριο που ζει ο ήρωας σε συνδυασμό με τα σκληρά λόγια των γονιών του με συγκίνησε πολύ.

Η ζωή δεν είναι μόνο άσπρο- μαύρο αλλά αποτελείται και από άλλες αποχρώσεις που πρέπει να τις αγκαλιάσουμε και να μην εθελοτυφλούμε. Οι προσδοκίες και τα θέλω των γονιών πολλές φορές είναι ενάντια στα πιστεύω των παιδιών και εκεί δημιουργείται ένα χάσμα. Αυτό συμβαίνει γιατί για χρόνια έχει περάσει στο υποσυνείδητο και στην συνείδηση ότι οι γονείς είναι προέκταση των παιδιών. Όμως η αλήθεια είναι ότι ο καθένας είναι μία ξεχωριστή προσωπικότητα και δεν χρειάζεται να κάνει αυτά που επιβάλλει η οικογένεια και η κοινωνία. Δεν χρειάζεται κανένα παιδί να ζήσει την ζωή των γονιών του αλλά την δική του. Η συνεχής παρέμβαση στη ζωή των παιδιών δημιουργεί εξαρτημένες και ευνουχίστικες προσωπικότητες που οδηγούνται σε τέλμα σε κάποια φάση της ζωής τους.

Μια εκπληκτική παράσταση με ωραίες ερμηνείες, σκηνοθεσία και εξαιρετική κινησιολογία των ηθοποιών. Οι μονόλογοι του κάθε χαρακτήρα συντέλεσαν στο να δημιουργήσει ο θεατής μία ολοκληρωμένη γνώμη για την προσωπικότητα και τους ψυχολογικούς ελιγμούς που χρησιμοποιεί ο καθένας ξεχωριστά για να βγει από το αδιέξοδο.

Εύχομαι να προστεθούν κι άλλες παραστάσεις και να το δει ο κόσμος που δεν πρόλαβε. Αξίζει γιατί είναι ένα έργο που μιλάει για τον καθένα μας.

Καλή θέαση

Κωνσταντίνος Μαρούγκας Ασυνήθιστα Μύρτιλλα Εκδόσεις Φυλάτος

Το μύρτιλο ανήκει στην οικογένεια των εσπεριδοειδών και ο καρπός του έχει μία γλυκόξινη γεύση. Έχοντας ως οδηγό την φαντασία μας μεταφερόμαστε νοητά στο λογοτεχνικό κήπο του συγγραφέα και εκεί αντικρίζουμε 30 ξεχωριστά μύρτιλλα που το καθένα κρύβει την μαγεία του.

Κάποιες ιστορίες με συγκίνησαν πολύ για τα όμορφα συναισθήματα που σε καλούν να βιώσεις. Μία από αυτές είναι και η ιστορία του Χάρη, ενός μεσήλικα κλόουν, που οι δυνάμεις του πια έχουν στερέψει και δεν μπορεί να αντεπεξέλθει στις απαιτήσεις της δουλειάς του. Όσο μακιγιάζ κι αν βάλει στο πρόσωπο για να καλύψει τις ατέλειες των χρόνων που πέρασαν τα σημάδια εσωτερικά και εξωτερικά είναι εκεί και τον ακολουθούν. Θα μπορούσαμε έχοντας ως βάση αυτό το διήγημα να δούμε και για το πώς εμείς στην καθημερινότητα μας καλύπτουμε τον πόνο και τα αρνητικά συναισθήματα που βιώνουμε με προβαρισμένη και προσποιητή χαρά.

Ευφυέστατη ήταν και η ιστορία του ανθρώπου που ζούσε σ’ ένα δωμάτιο γεμάτο καθρέφτες. Η συνεχής έκθεση μπροστά στο είδωλο του από διαφορετική εστίαση και γωνία παρατήρησης του δείχνει την πορεία από την παιδική μέχρι την ενήλικη ζωή του. Η αθωότητα και η παιδικότητα των πρώτων χρόνων πόσο γρήγορα άλλαξε στην πορεία με την ωμή πραγματικότητα που έχει λιγότερο συναισθηματισμό και περισσότερο πόνο.

Το βιβλίο του Κωνσταντίνου είναι ιδιαίτερο γιατί πίσω από τις ιστορίες του κρύβονται πολλά δυνατά και ουσιαστικά μηνύματα που καλείται ο αναγνώστης να τα ξεκλειδώσει και να γίνει μέτοχος της αθωότητας, του πόνου, της απώλειας και της έκθεσης του εαυτού μας σε μη διαχειρίσιμα συναισθήματα που αρνούμαστε να τα ζήσουμε για να μην πονέσουμε.

 Ένα ξεχωριστό ανάγνωσμα που απευθύνεται σε απαιτητικούς αναγνώστες που δεν ψάχνουν το εύκολο και το γρήγορο να διαβάσουν αλλά που θέλουν να εντρυφήσουν περισσότερο στα μύχια της ψυχής τους.

Αναζητήστε το και καλή ανάγνωση.

Πάνος Αντωνόπουλος Με το ίδιο βλέμμα Εκδόσεις Πνοή

Κεντρικό πρόσωπο της ιστορίας είναι η Χριστίνα. Μία γυναίκα που από τα πρώτα χρόνια της ζωής της έχει ζήσει άσχημες καταστάσεις όπως το θάνατο και την απουσία τρυφερότητας από το στενό της περιβάλλον. Ο πατέρας της απών στις αγωνίες της. Μέχρι που η μοίρα την οδηγεί στην Αθήνα εκεί που θα γνωρίσει τον Γιώργο. Ο έρωτας τους είναι τόσο δυνατός και ισχυρός όπου τα εμπόδια που υπάρχουν καταφέρνουν να τα ξεπεράσουν. Το εισιτήριο που θα αλλάξει τη ζωή τους γράφει πάνω τον προορισμό Παρίσι. Τα χρόνια παραμονής τους στο γαλλικό έδαφος κατά την περίοδο της δικτατορίας θα τους καθορίσουν σημαντικά.

Το πρώτο βιβλίο του κύριου Αντωνόπουλου είναι ένα κράμα κοινωνικού μυθιστορήματος με στοιχεία ρομαντικής λογοτεχνίας. Με τη μεστή γραφή του και τις ωραίες περιγραφές δημιουργεί ένα ανάγνωσμα που δεν γίνεται καθόλου κουραστικό στον αναγνώστη με περιττές λεπτομέρειες και δακρύβρεχτους συναισθηματισμούς.

Πολύ ενδιαφέρον πέρα από την κεντρική ιστορία είναι η παράλληλη αφήγηση ενός προσώπου που είναι ο παρατηρητής του σήμερα. Τα βιώματα της Χριστίνας του δίνουν το έναυσμα να μιλήσει και για τη δική του ζωή.

Ένα καλογραμμένο ανάγνωσμα που όπως είδα στο εξώφυλλο του βιβλίου βασίζεται σε αληθινή ιστορία. Το θετικό είναι ότι δεν κατάντησε ένα κουραστικό μελό με μη ρεαλιστική απεικόνιση της πραγματικότητας.

Ο συγγραφέας ως πρώτο δείγμα γραφής έδωσε στο αναγνωστικό κοινό ένα αξιοπρεπέστατο βιβλίο που θα αγαπηθεί για την απλότητα και την αμεσότητα του.

Αναζητήστε το και καλή ανάγνωση

Έλενα Πιπερίδου Οι μέρες της πεταλούδας Εκδόσεις Πνοή

Τα δυο βασικά πρόσωπα της ιστορίας μας είναι η Κατερίνα και ο Παναγιώτης. Θα τους παρομοίαζα σαν δυο φυλακισμένες πεταλούδες που ψάχνουν τρόπο να βρουν την σωτηρία τους.

Η Κατερίνα ζει υπό το καθεστώς της βίας και ταπείνωσης εξαιτίας του συζύγου της. Ονειρεύεται να ξεφύγει από τα δεσμά του και όταν το αποφασίζει να αλλάξει τη ζωή της βρίσκει πάλι εμπόδια στη διαδρομή.

Από την άλλη πλευρά ο Παναγιώτης είναι ένα νεαρό αγόρι με σύνδρομο Down. Όλα τα χρόνια του βίου του έχει δεχτεί τα αρνητικά σχόλια των κατοίκων του χωριού που ζει μαζί με τον άξεστο και βάναυσο πατέρα του.

Το κοινό σημείο των δυο προσώπων είναι ότι προέρχονται από ένα εχθρικό και καταπιεστικό περιβάλλον που οι προσβολές και ο αρνητισμός που δέχονται τους έχουν κόψει τα φτερά.

Η κυρία Πιπερίδου θίγει ένα ευαίσθητο θέμα που μας αφορά όλους. Τα παιδιά με σύνδρομο Down που αν και διαφορετικά όπως θέλουμε να λέμε αξίζουν την αγάπη και την υποστήριξη μας.

Δυο λέξεις περικλείουν το νόημα αυτού του αναγνώσματος ΑΠΟΔΟΧΗ και ΕΝΤΑΞΗ. Σε αποδέχομαι γι’ αυτό που είσαι και σε κάνω μέρος της ζωής μου όχι μόνο σε προσωπικό επίπεδο αλλά και σε κοινωνικό.

Μου άρεσε η ιστορία που δεν ξέφυγε σε ακραίους συναισθηματισμούς και παρουσίασε τα γεγονότα και από τη θετική αλλά και την αρνητική πλευρά των πραγμάτων. Το τέλος είναι γλυκόπικρο καθώς όπως και στη ζωή η χαρά και η λύπη εναρμονίζονται με τέτοιο τρόπο ώστε να υπάρχει ισορροπία.

Το πρώτο δείγμα γραφής της συγγραφέως είναι εξαιρετικό και εύχομαι στο μέλλον να μας χαρίσει και άλλες ωραίες ιστορίες γεμάτες ανθρωπιά που κρύβουν μέσα τους βαθιά κοινωνικά θέματα που χρήζουν συζήτηση για ένα καλύτερο μέλλον χωρίς διακρίσεις.

Καλή ανάγνωση

Βαγγέλης Μαργιωρής Το σπίτι με την κόκκινη πόρτα Εκδόσεις Πνοή

Κεντρικό πρόσωπα της ιστορίας είναι ο κύριος Αδαμόπουλος. Ένας αρκετά ιδιόρρυθμος χαρακτήρας που δεν έχει καλή σχέση με τον κοινωνικό περίγυρο και το μόνο πρόσωπο στο οποίο έχει εμπιστοσύνη είναι ο καλός του φίλος Κώστας. Η σχέση του με το αντίθετο φύλο είναι χλιαρή έως και ανύπαρκτη. Εργάζεται σε μία εταιρεία που προτιμάει να έχει τυπικές σχέσεις με τους συναδέλφους του χωρίς πολλές οικειότητες. Στο καταφύγιο που βρίσκει την ησυχία και την θαλπωρή είναι το σπίτι του που έχει μυρωδιά βανίλιας και μία μεγάλη συλλογή με δίσκους κλασσικής μουσικής.

Ο συγγραφέας δημιούργησε έναν άρτιο λογοτεχνικό χαρακτήρα και μας παραθέτει σε συνεχείς αναδρομές στιγμές από τη παιδική και την ενήλικη ζωή του. Τα βιώματα από την τρυφερή ηλικία που έζησε ήταν καθοριστικά γι’ αυτό που εξελίχθηκε στην πορεία. Ο κύριος Αδαμόπουλος και ο Κώστας είναι δυο πρόσωπα που κινούνται παράλληλα σε σχέση με μία σειρά ανεξιχνίαστων δολοφονιών που καλείται να εξιχνιάσει ο επιθεωρητής Χαριτάκος.

‘Ένα θέμα που παρουσιάζει με ευαισθησία είναι η περιθωριοποίηση ατόμων που ζουν με ψυχικά προβλήματα. Όπως επίσης και η μοναξιά που υπάρχει στις διαπροσωπικές σχέσεις.

Ένα άρτιο αστυνομικό μυθιστόρημα που με στοχευμένη ανάλυση των γεγονότων και  χωρίς περιττές λεπτομέρειες καταφέρνει να σε κάνει κοινωνό αυτής της ιδιαίτερης ιστορίας που διαβάζεται απνευστί.

Είναι το πρώτο βιβλίο που διαβάζω από τον κύριο Μαργιωρή και δηλώνω εντυπωσιασμένος από τη γραφή του.

Αναζητήστε το και καλή ανάγνωση

Ερρίκος Ίψεν Ένας εχθρός του λαού Εκδόσεις Δωδώνη

Πρωταγωνιστής της ιστορίας είναι ο Τόμας Στόκμαν. Ένας ευυπόληπτος και υπεύθυνος γιατρός. Έχει αναλάβει την λουτρόπολη της περιοχής του. Στην ερεύνα όμως που διεξάγει ανακαλύπτει ότι τα ιαματικά νερά που προσφεύγουν πολλοί τουρίστες είναι μολυσμένα και άκρως επικίνδυνα για τη πορεία της υγείας των συνανθρώπων του.

Έτσι αποφασίζει να συντάξει μία επιστολή για να ενημερώσει τους συμπολίτες του όμως βρίσκει πολλά εμπόδια στο δρόμο της αλήθειας που έχει αποφασίσει να διανύσει. Πολέμιος του είναι ο δήμαρχος που τυγχάνει να είναι και ο αδελφός του. Επίσης αρνείται και ο εκδότης να προχωρήσει στη δημοσίευση ενός τέτοιου άρθρου που θα πλήξει την εικόνα και την οικονομία της περιοχής.

Ο γιατρός στη συνέχεια παίρνει το θάρρος να μιλήσει ανοιχτά στο κόσμο για το ζήτημα. Ακόμα όμως και εκεί βλέπει ότι οι άνθρωποι αρνούνται να τον ακούσουν και αποφασίζουν να κινηθούν με τη γνώμη της πλειοψηφίας.

Ο Ίψεν  κρίνει την πλειονότητα του λαού που έχει «νεκρωθεί» πολιτικά και κοινωνικά. Οι άνθρωποι έχουν χάσει το αίσθημα της κοινωνικής ευθύνης και δρουν άβουλα και κάποιες φορές ζημιογόνα για την πορεία της ζωής τους.

Ένα έργο βαθύτατα αληθινό που μιλάει για τον ακρωτηριασμό της δημοκρατίας και την εξέλιξη του φασισμού.

Καλή ανάγνωση

Κώστας Ταχτσής Τα ρέστα Εκδόσεις Γαβριηλίδης

«Τα ρέστα» είναι μία συλλογή διηγημάτων με αυτοβιογραφικό χαρακτήρα. Παρουσιάζει τη ζωή του από την τρυφερή ηλικία μέχρι την ενηλικίωση. Τα κύρια ερεθίσματα του στις ιστορίες του είναι η οικογένεια και η σεξουαλικότητα.

Στο ομώνυμο διήγημα βλέπουμε τη σχέση που είχε με τη μητέρα του που άλλοτε ήταν καλή και άλλοτε άσχημη. Το κυρίαρχο συναίσθημα που βίωσε μικρός ήταν ο τρόμος και ο φόβος. Πάντα προσπαθούσε να ικανοποιεί τις ανάγκες της ώστε να μην δέχεται τις επιπλήξεις και τις παρατηρήσεις της. Η μητέρα του είχε αναλάβει εξολοκλήρου την φροντίδα του με σκληρό και αυταρχικό τρόπο καθώς ο πατέρας του ήταν απών. Όπως του λέει χαρακτηριστικά σ’ ένα σημείο της αφήγησης « Ή θα γίνεις άντρας και θα μάθεις να μη κλαις ή θα σε σκοτώσω από τώρα μια και καλή.. Πες Θα γίνω άντρας! Πες το γιατί δε θα βγεις ζωντανός από τα χέρια μου, σήμερα θα  ‘ν’ το τέλος σου!»

Ο ήρωας όσο μεγαλώνει έρχεται αντιμέτωπος και με άλλες δυσκολίες όπως είναι η ερωτική κατάκτηση του αντίθετου φύλου, οι κοινωνικές νόρμες που πρέπει να ακολουθεί στο σχολείο και η εμφάνιση που επιβάλλεται να έχει. Όλα αυτά τον δυσκολεύουν πολύ στο να εναρμονιστεί με το κοινωνικό περιβάλλον και είναι άμεσα συνυφασμένα με την ομοφυλοφιλία.

Στο διήγημα «Η μουτζούρα» ο συγγραφέας έρχεται σε επαφή με το σεξουαλικό κομμάτι με ανορθόδοξο τρόπο και σε μικρή ηλικία. Δεν καταλαβαίνει τα ερεθίσματα που δέχεται και καταλήγει να σιωπήσει.

Όπως επίσης στο διήγημα «Ο πατέρας μου» ο ήρωας δέχεται άγριο ξυλοδαρμό από το πατέρα του. Τα γράμματα που διαβάζει τον θυμώνουν και αποφασίζει να του φερθεί και να του μιλήσει με τον πιο χυδαίο και αποτρόπαιο τρόπο. Νομίζω είναι από τα πιο σπαρακτικά και δυνατά κομμάτια του βιβλίου.

Ο Κώστας Ταχτσής καταφέρνει να παρουσιάσει μέσα από τις δικές του εμπειρίες το πώς είναι να μεγαλώνει ένας ομοφυλόφιλος άντρας σε μία κοινωνία που το διαφορετικό και μη κοινωνικά αποδεκτό είναι απαγορευτικό.

Ένα βιβλίο βαθύτατα εξομολογητικό, ανθρώπινο και συγκινητικό.

Καλή ανάγνωση

Κάκια Ξύδη Φυσάει Εκδόσεις Πνοή

Ένα ιδιαίτερο και πρωτότυπο βιβλίο από τη δημιουργό των Εκδόσεων Πνοή. Αυτό που το κάνει τόσο ξεχωριστό είναι η ρεαλιστική γραφή και το πόσο ωραία καταφέρνει να αναλύσει και να περιγράψει τα συναισθήματα.

Κυρίαρχο ρόλο στο πόνημα της παίζει ο έρωτας που άλλοτε είναι καταστροφικός άλλοτε ευχάριστός και άλλοτε ταλαιπωρημένος από τα πολλά ολισθήματα που μπορεί να τον οδηγήσει η ανθρώπινη αμέλεια.

Ξεχώρισα το διήγημα «Σταμάτα να λες το σ’ αγαπώ» όπου δηλώνει ότι η πολλαπλή χρήση της λέξης το έχει καταντήσει τόσο αδύναμο και ανίσχυρο. Έχει χάσει την ουσία και την υπόσταση του και το λόγο για τον οποίο θα πρέπει να λέγεται. Αν κάποιος δεν το νιώσει στη ψυχή του είναι και δύσκολο να το εκφράσει και να το ζήσει με όλο του το είναι.

Στο διήγημα « Κατεχωρήθη:Παρελθόν» η ηρωίδα προσπαθεί να απαλλαγεί από όλα τα αντικείμενα που τη καθόρισαν σε μία δεδομένη χρονική στιγμή. Ότι υπάρχει στο χώρο το έχει αγαπήσει και δυσκολεύεται να το αποχωριστεί. Η εμμονή στα άψυχα αντικείμενα και η προσκόλληση στο παρελθόν την έχει οδηγήσει σε αδιέξοδο. Η εκκαθάριση όσο βασανιστική κι αν είναι στο τέλος είναι λύτρωση για τη ψυχή της. Αυτό στο μέλλον θα την οδηγήσει σε πιο όμορφες και καλύτερες εμπειρίες.

Στο ποίημα «Για σένα» περικλείεται όλη η δύναμη του δυνατού και ζωοποιού έρωτα.

Το βιβλίο κινείται μεταξύ ποίησης και πεζού λόγου. Αυτό που κερδίζει ο αναγνώστης από τη κάθε ιστορία είναι ότι με τη θέληση και τη πίστη μπορεί ο καθένας μας να κερδίσει την ευτυχία στη ζωή του. Όσο δύσκολος κι αν είναι ο δρόμος που οδηγεί στη χαρά οφείλει ο άνθρωπος να τον διανύσει κι ας πληγωθεί στη πορεία. 

Καλή ανάγνωση

Άγγελος Καλαμούτσος Ρόδα είναι Εκδόσεις Πνοή

Ο Παύλος είναι ένας νέος άντρας που η μοίρα τον οδήγησε τα τελευταία δυο χρόνια να ζει σ’ ένα ξενώνα ατόμων που αντιμετωπίζουν κινητικά προβλήματα. Συνοδοιπόροι του σ’ αυτή τη δύσκολη φάση που περνάει είναι ο γιατρός του ο κύριος Πετράκης και η Ματίνα.

Η Ματίνα είναι μία γυναίκα που έχει αναλάβει πέρα από τη φροντίδα του και το ρόλο της εξομολόγου. Έχει μοιραστεί μαζί της στιγμές από τη ζωή του όπως τη σχέση που είχε με το πατέρα του, την επαγγελματική του σταδιοδρομία, τη φιλία του με τον Ανδρέα και τη γυναίκα που αγάπησε τόσο πολύ.

Το πιο μελανό σημείο στις περιγραφές του είναι το πώς οδηγήθηκε στο ξενώνα. Ποιο ήταν το γεγονός που του στέρησε την υγεία του; Η γυναίκα του και ο καλύτερος του φίλος γιατί αποφάσισαν να απέχουν από δίπλα του σε αυτή τη κρίσιμη φάση της ζωής του; Είναι κάποια από τα ερωτήματα που βρίσκουν τις απαντήσεις του κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης.

Ένα κοινωνικό μυθιστόρημα που καταφέρνει να σου κεντρίσει το ενδιαφέρον με τη ποικιλομορφία των χαρακτήρων που παρουσιάζει. Κάθε πρόσωπο αντιπροσωπεύει και τα νέα πρότυπα συμπεριφορών που έχουν διαμορφωθεί σε μία σύγχρονη και απρόσωπη κοινωνία. Η φιλία και η συντροφικότητα έχουν αλλοιωθεί και έχουν χάσει τη ταυτότητα τους. Ο Παύλος είναι η εξαίρεση στο κανόνα. Είναι ένας άνθρωπος αυθεντικός και ειλικρινής.

Το Ρόδα είναι ένα βιβλίο που αν και μικρό σε έκταση καταφέρνει να σε μαγέψει και να σε παγιδεύσει στην ιστορία του. Μετά την ανάγνωση δημιουργούνται πολλά ωραία ερωτήματα τα όποια ο κάθε αναγνώστης θα βρει τις απαντήσεις τους στη δική του ζωή.

Καλή ανάγνωση

Κωνσταντίνος Μαρούγκας Ατελή αγάλματα Εκδόσεις Πνοή

Κεντρικό πρόσωπο της ιστορίας είναι ο Δημιουργός. Μεγαλωμένος σ’ ένα κλειστό και καταπιεστικό περιβάλλον προσπαθεί να ανακαλύψει τη ζωή με μοναδικό του εφόδιο τη πλαστελίνη που του χάρισε η μητέρα του. Αυτό του δίνει το ερέθισμα να δημιουργεί πράγματα. Από το κοινωνικό περίγυρο είναι αποκλεισμένος λόγω των γονιών του. Ο πατέρας του σκληρός αλλά η μητέρα του είναι το μοναδικό άτομο που τον υποστηρίζει και τον ενθαρρύνει στη πορεία να ακολουθήσει τη τύχη του στη Σχολή Τέχνης.

Η Σχολή αν και είναι ένας τρόπος απόδρασης από την οικογενειακή εστία στην ουσία είναι άλλη μία φυλακή για το παιδί. Οι σπουδαστές παραμένουν έγκλειστοι χωρίς να έχουν επαφή με τους δικούς τους. Ο Δημιουργός δυσκολεύεται να ενσωματωθεί στη μικρή κοινωνία της σχολής και είναι αντίθετος στις τεχνικές των δασκάλων. Μία δημιουργία του δίνει την αφορμή να τον προσέξουν και να τον εκτιμήσουν περισσότερο σαν καλλιτέχνη.

Στα Ατελή αγάλματα παρουσιάζονται πολλά θέματα όπως είναι οι κοινωνικές διακρίσεις και η δημιουργία του χαρακτήρα ενός ανθρώπου κάτω από ένα σκληρό οικογενειακό και κοινωνικό περιβάλλον. Επίσης είναι και η σχέση που προκύπτει μεταξύ του καλλιτέχνη και της δημιουργίας του. Πόσο λεπτά είναι τα όρια όταν στη τέχνη μπαίνει και το προσωπικό βίωμα;

Ο συγγραφέας καταφέρνει μέσα από την ιστορία του να δημιουργήσει ερωτήματα και να θίξει κοινωνικά ζητήματα. Ένα καλογραμμένο βιβλίο που με την απλή και άμεση γραφή του καταφέρνει να σου κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον μέχρι το τέλος.

Τόλης Αναγνωστόπουλος Βαθύ ρήγμα Εκδόσεις Πνοή

Ο Σωτήρης μετά από ένα καταστροφικό σεισμό μένει εγκλωβισμένος στα χαλάσματα του σπιτιού του μαζί με τη Νατάσα. Η μοναξιά, ο φόβος, η αγωνία και το άγχος τον κατακλύζουν. Βλέπει το χάος που επικρατεί και δεν ξέρει πώς να το διαχειριστεί.

Στην αρχή είναι πολύ αρνητικός να της μιλήσει. Θεωρεί πως όσο διάστημα βρίσκονταν δεν καταλάβαινε όσα της έλεγε οπότε θεωρεί περιττό να ξεκινήσει διάλογο μαζί της. Η ώρα όμως στην απομόνωση περνάει δύσκολα και έτσι αποφασίζουν να μοιραστούν κομμάτια από τις ζωές τους.

Ο Σωτήρης εξωτερικά φαίνεται ότι είναι ένας άνθρωπος που έχει επιτύχει επαγγελματικά. Τον σέβονται για το έργο που επιτελεί αν και είναι αυστηρός και σκληρός με τους ανθρώπους. Τους αντιμετωπίζει σαν μονάδες εξυπηρέτησης της δουλειάς του παρά σαν προσωπικότητες. Είναι άνθρωπος που του αρέσει η καλή ζωή και οι γυναίκες. Δε θέλει τη δέσμευση και προσπαθεί όσο είναι να αποστασιοποιείται συναισθηματικά από τους γύρω του.

Αυτή η δυσκολία να έρθει σε επαφή με τα συναισθήματά του έχει τις ρίζες του στα δύσκολα παιδικά χρόνια που έζησε. Ο πατέρας του ήταν βίαιος και σκληρός μαζί του. Η μητέρα του απλώς παρατηρητής των γεγονότων. Οι δύο μεγάλες αγάπες της ζωής του ήταν η αδερφή του και η κοπέλα του η Πηνελόπη. Η κάθε μία με τις πράξεις της τον στιγμάτισαν και τον καθόρισαν στη πορεία της ζωής του.

Η Νατάσα είναι και αυτή ένας διαλυμένος άνθρωπος. Μπήκε στο σκοτεινό χώρο της εμπορίας ανθρώπων. Έζησε τον εξευτελισμό και την ανωμαλία του κάθε αρρωστημένου που πλήρωνε για να ικανοποιήσει τις σαδιστικές και βρώμικες ορέξεις του. Στερήθηκε τη κόρη της και αναγκάστηκε να έρθει στην Ελλάδα. Εδώ γνώρισε το Σωτήρη και δημιουργήθηκε μία οικειότητα μεταξύ τους. Πέρα από το σεξ με τη Νατάσα μοιράστηκε τις πιο μύχιες σκέψεις του.

Στη δύσκολη φάση που έχουν περιέλθει αρχίζουν να κάνουν τον απολογισμό. Ο Σωτήρης και η Νατάσα είναι δύο πρόσωπα με έντονα εσωτερικά ρήγματα. Όσο κι αν προσπάθησαν να κουκουλώσουν το πόνο, τη δυστυχία, την απόρριψη και τις πληγές που έγδαραν τη ψυχή τους δεν τα κατάφεραν. Αυτό όμως που τους έκανε πιο δυνατούς είναι ότι μίλησαν για όσα τους έπνιγαν τόσο καιρό. Όσο στενάχωρα και δύσκολα ήταν να ειπωθούν λειτούργησαν σαν βάλσαμο στα τραύματα τους. 

Το Βαθύ ρήγμα είναι ένα σκληρό βιβλίο που καταφέρνει να σε κερδίσει με την αλήθεια του. Οι χαρακτήρες του είναι εύθραυστοι. Ψάχνουν να βρουν την αλήθεια και το νόημα σε μία κοινωνία που κάθε μέρα χάνει την ταυτότητα της. Ο σεισμός λειτουργεί σωτήρια και για τους δυο καθώς καταφέρνουν για μία φορά να ρίξουν τις μάσκες και να μιλήσουν για τη ζωή τους.

Καλή ανάγνωση